Archief voor juli, 2010

Verlof. Just in time.

Wat ben ik een ramp in het schrijven van teksten. Nu heb ik net 2 postjes gedaan op mijn werkblog en ik kreeg er amper een letter bijgeschreven. Echt wel hoog tijd dat het vakantie is!

Het is lang geleden dat ik nog eens over problemen blogde. Wel, ik ga dat nu nog eens doen. Ik wil te veel dingen doen die eigenlijk bijzaak zijn! Bloggen. Niet één blog, neenee, Flavie wil er drie! Twitteren. Niet één account, neenee, Flavie wil er twee! Dan zijn er ook nog al die blogs die ik wil lezen. De mamablogs, de niet-mamablogs, blogs over grafische vormgeving, over fotografie, … Veel te veel. Ik weet echt niet hoe sommigen dat allemaal gedaan krijgen. Want natuurlijk komen Man en Kinders op de eerste plaats. Laat daar geen twijfel over bestaan. Daarbij komen nog de Job, het Huishouden, de Familie, de Vrienden, de Hond, de Kat, de Afwerking van het Huis en de Tuin, en niet te vergeten Mezelf. Niet noodzakelijk in die volgorde.

Soit. Eerst vier weken verlof en dan zien we wel waar ik in moet/wil/kan snoeien.

Het is op!

Die ochtend aan de ontbijttafel.

Ik: “Fikske, nu ben ik het beu. Mijn geduld is op.”
Jimmy: *lichtjes in paniek* “Wat is er op mama, wat is er op?”
Ik: *zeer geïrriteerd* “Mijn GEDULD is op!”
Jimmy: *volledig gerustgesteld* “Ah. Ik dacht de choco.”

Woordjes en ja ja ook moppen!

Ze worden groot, ze worden groot. Een waarheid als een koe. En een cliché dat ik de afgelopen dagen vaak heb gelezen, gehoord én zelf heb gezegd. Jimmy naar het eerste leerjaar en Fikske naar de eerste kleuterklas. Hoog tijd om nog eens wat woordjes op te sommen.

tawet = toilet (Fikske)
ballom = ballon (Jimmy en Fikske)
snuf = smurf (komt al dichter in de buurt dan ‘mummef’) (Fikske)
Ah mèèèn (Jimmy, gelijk nen echte)
tante wendy = mega mindy (Fikske, waar haalt hij het)
papakoeken = pannekoeken (Fikske)
papastoel = paddestoel (Fikske)
kirrieworst = curryworst (Jimmy)

Jimmy vertelt ook al eens graag een mop. Vergeef het me dat ik de clou ervan niet kan neerschrijven. Die ontgaat me meestal. Maar het begin van zijn moppen vind ik ook al de moeite.

“Er waren eens twee washandjes en die gingen samen naar de bakker. Euhm, heb jij appeltaart? Nee. Oké dan. De volgende dag gingen ze terug naar de bakker. Heb jij nu een appeltaart? Nee. Oké. […] “
Ik vermoed dat dat een andere versie van de mop over de worteltaart is. Een keigoei btw!

“Er waren eens twee tomaten en die gingen een bank overvallen. En toen kwam er nog een tomaat. En toen kwam er ne ketchup. En toen kwam er ne prei. […] “

Toegegeven, den Alex hoeft voorlopig nog niet bang te zijn voor de concurrentie, maar ik heb er toch al goed mee gelachen. Hoewel ik het na tig keer wel gehad heb. Ik denk altijd dat hij ze ter plekke verzint, maar hij vertelt ze wel telkens exact hetzelfde. En als ik ze vertel, doe ik dat altijd mis. Ik ben dan ook allesbehalve een moppentapper. Blijven oefenen zeggen ze dan zeker?