Archive for the 'kinders' Category



Woordjes en ja ja ook moppen!

Ze worden groot, ze worden groot. Een waarheid als een koe. En een cliché dat ik de afgelopen dagen vaak heb gelezen, gehoord én zelf heb gezegd. Jimmy naar het eerste leerjaar en Fikske naar de eerste kleuterklas. Hoog tijd om nog eens wat woordjes op te sommen.

tawet = toilet (Fikske)
ballom = ballon (Jimmy en Fikske)
snuf = smurf (komt al dichter in de buurt dan ‘mummef’) (Fikske)
Ah mèèèn (Jimmy, gelijk nen echte)
tante wendy = mega mindy (Fikske, waar haalt hij het)
papakoeken = pannekoeken (Fikske)
papastoel = paddestoel (Fikske)
kirrieworst = curryworst (Jimmy)

Jimmy vertelt ook al eens graag een mop. Vergeef het me dat ik de clou ervan niet kan neerschrijven. Die ontgaat me meestal. Maar het begin van zijn moppen vind ik ook al de moeite.

“Er waren eens twee washandjes en die gingen samen naar de bakker. Euhm, heb jij appeltaart? Nee. Oké dan. De volgende dag gingen ze terug naar de bakker. Heb jij nu een appeltaart? Nee. Oké. […] “
Ik vermoed dat dat een andere versie van de mop over de worteltaart is. Een keigoei btw!

“Er waren eens twee tomaten en die gingen een bank overvallen. En toen kwam er nog een tomaat. En toen kwam er ne ketchup. En toen kwam er ne prei. […] “

Toegegeven, den Alex hoeft voorlopig nog niet bang te zijn voor de concurrentie, maar ik heb er toch al goed mee gelachen. Hoewel ik het na tig keer wel gehad heb. Ik denk altijd dat hij ze ter plekke verzint, maar hij vertelt ze wel telkens exact hetzelfde. En als ik ze vertel, doe ik dat altijd mis. Ik ben dan ook allesbehalve een moppentapper. Blijven oefenen zeggen ze dan zeker?

Advertenties

Eerst zag ik twee beren en toen zag ik twee slakken.

De twee beren die broodjes konden smeren. Het is een klassieker. De versie hieronder kent u waarschijnlijk.

‘k Zag twee beren broodjes smeren,
oh dat was een wonder.
’t Was een wonder boven wonder,
dat die beren smeren konden.
Hihihi, hahaha,
‘k stond erbij en ik keer ernaar.

Maar ook oneindig uitbreidbaar! Dat demonstreerde Jimmy daarnet:

‘k Zag twee haaien naar mekaar zwaaien, oh dat was een wonder. […]
‘k Zag twee giraffen de juffrouw straffen, oh dat was een wonder. […]
‘k Zag twee mussen mekaar kussen, oh dat was een wonder. […]
‘k Zag twee olifanten … euhm … ‘k zag twee olifanten …
euhm … nee mama, dees lukt ni.
‘k Zag twee slakken snoepjes kakken, oh dat was een wonder. […]

En toen was het ongeveer tijd om te gaan slapen…
Ik geef toe dat het niveau van mijn blogje zienderogen daalt. En ik weet niet of dat ooit nog zal beteren. U weze gewaarschuwd!

De eerste Kaka op Het Potje

Oh wat voelde ik me aangesproken bij het lezen van de post ‘Moedermaffia‘ op de blog van @DeHuisvrouw. Als ik over Mijn Kinders begin, geraak ik zelden of nooit uitgepraat. Veel gestoef, geregeld wat geklaag en gigantisch veel gezever over hoe schattig dit en dat toch wel niet is. Dat is zo. Eens ge die kinders hebt, zijt ge daar stapelzot van. Mijn kind schoon kind en al. Dat hoort zo. Ieder kind heeft recht op ouders die hun eigen kinderen de leukste vinden. En zij doet dat ook hoor, ik weet dat. Maar dan in de vorm van keigrappige tekstjes. Well done!

Maar daar gaat deze post eigenlijk niet over. Hij gaat over een Historisch Moment in het leven van ons Fikske. Namelijk zijn allereerste mooi gedraaide Drolletje op Het Potje! En ik was er niet bij! Gelukkig was hij bij zijn oma en hebben ze me onmiddellijk gebeld. Fier dat ik was! De eerste pipi was voor mama (en papa), de eerste kaka voor oma. Zo zijn we allemaal content zeker?

Buite pele buite pele buite pele

Ons Fikske heeft deze middag alle kindjes van de kribbe wakker gehouden! Hij had geen zin om te slapen en stond te springen in zijn bed terwijl hij ‘buite pele, buite pele, buite peeeleuuuuh’ riep. Ze hebben hem er dan maar uitgepakt hé. Onze winner! Thuis krijgen we hem ook niet meer z’n bed in als hij weet dat er iemand buiten zit.

De boekhouding van Het Blauwe Bordje

De bordjes van Ikea. U kent ze ongetwijfeld. Ongeveer half België heeft ze in de keukenkasten zitten en wij ook. Voor de mensen van planeet Reutemeteut: ze komen in 6 kleurtjes: geel, oranje, rood, roos, groen, lichtblauw en donkerblauw. Van het roos willen onze jongens niet eten, dat begrijp ik, dat is voor meisjes. Maar dat ze het gele, groene, oranje, rode of lichtblauwe bord ook niet willen, dat begrijp ik niet. Alleen het donkerblauwe is hot.

’s Morgens werd er niet meer “Alloooo mamaaaa” of “Oempfff, ik wil nog niet opstaaan” gezegd, maar “Mag ik vandaag donkerblauw?” Dát vond ik nu overdreven se. En dus besloot ik om een schema op te stellen. Glashelder en niet vatbaar voor interpretatie. Enter de boekhouding van Het Blauwe Bordje. Sindsdien no more troubles. De rust is wedergekeerd en de bokes met choco gaan vlotjes binnen.

Het Blauwe Bordje

Brakbroeken

Zo zien de meeste van ons kinders hun (jeans)broeken eruit. Erg hé. Ze zijn ondoorgeefbaar van groot naar klein. Sommige T-shirts van Jimmy kan Fikske nog dragen op een ‘hoogdag’, maar broeken zijn uitgesloten. Die zijn nog goed om in de tuin te brakken, en that’s it! Hoe die mannekes soms op hun knieën terechtkomen, ik snap dat niet. Dat moet toch enorm veel pijn doen!

Het plan is om naar de Veritas te trekken voor knielappen. Op ellebogen kan dat nog wel mooi zijn. Dat heet dan een ‘retrolook’. Maar wordt dat op de knieën ook nog gedaan? Ik heb dat precies nog niet veel gezien. Het zou enkel voor brakbroeken zijn zenne. Daar heb je er nooit genoeg van.

Mijn zoon …