Archive for the 'kippen' Category

De kip die meestal niets zegt

Weet je waar ik echt het vliegend sch*t van krijg? Van mensen die de ene dag een vriendelijke babbel doen en de volgende dag hun hoofd draaien als je goeiedag zegt. Ik kan daar niet tegen. Ofwel zeg je ALTIJD dag, ofwel NIET! Kunnen we dat misschien op voorhand even afspreken? Ja?

De madam in kwestie heeft ook kinderen. En die spelen met de onze. We zijn al bij mekaar over de vloer geweest. We hebben zelfs al samen een schoolactiviteit gedaan. En toch, en toch. Een vriend van ons denkt dat ze een ochtendhumeur heeft. En inderdaad ’s morgens zegt ze per definitie niets. Dat is handig, dat weten we al. Als je dan bijna tegen elkaar fietst, weet je dat je geen moeite moet doen om sorry of hallo te zeggen, want ze antwoordt toch niet. We besparen ons die moeite. En ik zeg ‘we’, want de hubs krijgt er ook het vliegend van.

Maar ’s avonds is moeilijker. Dan kan het zijn dat ze een babbeltje komt doen, of dat je jezelf belachelijk maakt door goeiedag te zeggen en een blik terugkrijgt van ‘ken ik u?”

Waarom toch zo moeilijk doen? Zeg toch gewoon effe dag! Of knik eens, da’s voor mij al genoeg. Maar doe toch niet zo, kip.

Advertenties

De kip van de receptie

Onder de boom een Bongobon gekregen! Om te relaxen. Ik heb die bon TWEE jaar geleden gekregen en hij ligt hier nog. En dat is écht niet omdat ik er niet blij mee ben, begrijp me nu niet verkeerd. Maar eerst was ik hoogzwanger, dan had ik een kleine baby, ondertussen waren we aan het bouwen, er moest ook nog verhuisd worden, zonder verlof. Toen had ik mijn mama dezelfde cadeau gegeven zodat we samen konden gaan en dan werd het helemaal lastig om een datum te vinden. Ondertussen zijn we met vier en we hadden datum en plaats afgesproken. So far so good.

Ik bel naar Hotel X om te reserveren, want we zouden de relaxsessie combineren met een lekker diner, een overnachting en de volgende dag shoppen in Maasmechelen Village. De receptioniste zei dat er enkel nog plaats was in de duurdere kamers. Oké, zeg ik, ik bel even om te overleggen en bel u binnen 10 minuutjes terug. Prima, zegt zij. Ik bel mijn compagnons op. Goed, we nemen de duurdere kamers. We gunnen onszelf dat.

Nog geen 5 minuten later bel ik terug naar de madam van het hotel. Maar ik krijg iemand anders aan de lijn. No prob, ik kan bij haar ook wel reserveren. Ik moest trouwens bellen omdat die Bongobon er ook bij moest gereserveerd worden en dat gaat niet online.

  • Zij: Er zijn geen kamers meer vrij die dag.
  • Ik: Hoow, hoe kan da? Ik heb 5 minuutjes geleden gebeld en toen waren er nog minstens 2. Nu plots niet meer?
  • Zij: Neen, er zijn geen kamers meer vrij die dag.
  • Ik (totaal flabbergasted): Hoe kan dat? Zijn die dan op die 5 minuten plots weg?
  • Zij: Maar 5 minuten geleden waren er óók al geen kamers meer vrij.
  • Ik: Maar uw collega zei net van wel?
  • Zij: Er zijn geen kamers meer vrij en 5 minuten geleden waren er ook geen meer.

Ben ik nu een onozel wicht of is dat een onbeschofte receptioniste. Er klopt iets niet. Ofwel heeft haar collega zich vergist en waren er inderdaad geen kamers meer vrij. Kan gebeuren, spijtig voor mij. Ofwel werden de kamers tijdens die 5 minuten gereserveerd. Kan ook gebeuren. Eveneens spijtig voor mij. Of verzin een excuus. Lieg tegen mij. Een leugentje om bestwil, daar heb ik geen problemen mee. Maar doe toch niet zo. Kip.