Archive Page 2

todo #563 – ons kat

We hebben nieuwe lampen voor boven de eettafel. En ze geven mooooi licht. Ik zag ons kat daar zitten, plantenetend in dat mooooie licht en in plaats van direct mijn fototoestel te nemen, heb ik eerst nog wat staan kijken. Fout natuurlijk. Want even later was hij weg. Anders had ik misschien wel een schérp beeld kunnen maken. Dit mag daarom bij op mijn eindeloze todo-lijst.

#563: foto’s nemen van de plantenetende kat in het mooie licht van onze nieuwe lampen.

Verlof. Just in time.

Wat ben ik een ramp in het schrijven van teksten. Nu heb ik net 2 postjes gedaan op mijn werkblog en ik kreeg er amper een letter bijgeschreven. Echt wel hoog tijd dat het vakantie is!

Het is lang geleden dat ik nog eens over problemen blogde. Wel, ik ga dat nu nog eens doen. Ik wil te veel dingen doen die eigenlijk bijzaak zijn! Bloggen. Niet één blog, neenee, Flavie wil er drie! Twitteren. Niet één account, neenee, Flavie wil er twee! Dan zijn er ook nog al die blogs die ik wil lezen. De mamablogs, de niet-mamablogs, blogs over grafische vormgeving, over fotografie, … Veel te veel. Ik weet echt niet hoe sommigen dat allemaal gedaan krijgen. Want natuurlijk komen Man en Kinders op de eerste plaats. Laat daar geen twijfel over bestaan. Daarbij komen nog de Job, het Huishouden, de Familie, de Vrienden, de Hond, de Kat, de Afwerking van het Huis en de Tuin, en niet te vergeten Mezelf. Niet noodzakelijk in die volgorde.

Soit. Eerst vier weken verlof en dan zien we wel waar ik in moet/wil/kan snoeien.

Het is op!

Die ochtend aan de ontbijttafel.

Ik: “Fikske, nu ben ik het beu. Mijn geduld is op.”
Jimmy: *lichtjes in paniek* “Wat is er op mama, wat is er op?”
Ik: *zeer geïrriteerd* “Mijn GEDULD is op!”
Jimmy: *volledig gerustgesteld* “Ah. Ik dacht de choco.”

Woordjes en ja ja ook moppen!

Ze worden groot, ze worden groot. Een waarheid als een koe. En een cliché dat ik de afgelopen dagen vaak heb gelezen, gehoord én zelf heb gezegd. Jimmy naar het eerste leerjaar en Fikske naar de eerste kleuterklas. Hoog tijd om nog eens wat woordjes op te sommen.

tawet = toilet (Fikske)
ballom = ballon (Jimmy en Fikske)
snuf = smurf (komt al dichter in de buurt dan ‘mummef’) (Fikske)
Ah mèèèn (Jimmy, gelijk nen echte)
tante wendy = mega mindy (Fikske, waar haalt hij het)
papakoeken = pannekoeken (Fikske)
papastoel = paddestoel (Fikske)
kirrieworst = curryworst (Jimmy)

Jimmy vertelt ook al eens graag een mop. Vergeef het me dat ik de clou ervan niet kan neerschrijven. Die ontgaat me meestal. Maar het begin van zijn moppen vind ik ook al de moeite.

“Er waren eens twee washandjes en die gingen samen naar de bakker. Euhm, heb jij appeltaart? Nee. Oké dan. De volgende dag gingen ze terug naar de bakker. Heb jij nu een appeltaart? Nee. Oké. […] “
Ik vermoed dat dat een andere versie van de mop over de worteltaart is. Een keigoei btw!

“Er waren eens twee tomaten en die gingen een bank overvallen. En toen kwam er nog een tomaat. En toen kwam er ne ketchup. En toen kwam er ne prei. […] “

Toegegeven, den Alex hoeft voorlopig nog niet bang te zijn voor de concurrentie, maar ik heb er toch al goed mee gelachen. Hoewel ik het na tig keer wel gehad heb. Ik denk altijd dat hij ze ter plekke verzint, maar hij vertelt ze wel telkens exact hetzelfde. En als ik ze vertel, doe ik dat altijd mis. Ik ben dan ook allesbehalve een moppentapper. Blijven oefenen zeggen ze dan zeker?

Eerst zag ik twee beren en toen zag ik twee slakken.

De twee beren die broodjes konden smeren. Het is een klassieker. De versie hieronder kent u waarschijnlijk.

‘k Zag twee beren broodjes smeren,
oh dat was een wonder.
’t Was een wonder boven wonder,
dat die beren smeren konden.
Hihihi, hahaha,
‘k stond erbij en ik keer ernaar.

Maar ook oneindig uitbreidbaar! Dat demonstreerde Jimmy daarnet:

‘k Zag twee haaien naar mekaar zwaaien, oh dat was een wonder. […]
‘k Zag twee giraffen de juffrouw straffen, oh dat was een wonder. […]
‘k Zag twee mussen mekaar kussen, oh dat was een wonder. […]
‘k Zag twee olifanten … euhm … ‘k zag twee olifanten …
euhm … nee mama, dees lukt ni.
‘k Zag twee slakken snoepjes kakken, oh dat was een wonder. […]

En toen was het ongeveer tijd om te gaan slapen…
Ik geef toe dat het niveau van mijn blogje zienderogen daalt. En ik weet niet of dat ooit nog zal beteren. U weze gewaarschuwd!

De eerste Kaka op Het Potje

Oh wat voelde ik me aangesproken bij het lezen van de post ‘Moedermaffia‘ op de blog van @DeHuisvrouw. Als ik over Mijn Kinders begin, geraak ik zelden of nooit uitgepraat. Veel gestoef, geregeld wat geklaag en gigantisch veel gezever over hoe schattig dit en dat toch wel niet is. Dat is zo. Eens ge die kinders hebt, zijt ge daar stapelzot van. Mijn kind schoon kind en al. Dat hoort zo. Ieder kind heeft recht op ouders die hun eigen kinderen de leukste vinden. En zij doet dat ook hoor, ik weet dat. Maar dan in de vorm van keigrappige tekstjes. Well done!

Maar daar gaat deze post eigenlijk niet over. Hij gaat over een Historisch Moment in het leven van ons Fikske. Namelijk zijn allereerste mooi gedraaide Drolletje op Het Potje! En ik was er niet bij! Gelukkig was hij bij zijn oma en hebben ze me onmiddellijk gebeld. Fier dat ik was! De eerste pipi was voor mama (en papa), de eerste kaka voor oma. Zo zijn we allemaal content zeker?

Buite pele buite pele buite pele

Ons Fikske heeft deze middag alle kindjes van de kribbe wakker gehouden! Hij had geen zin om te slapen en stond te springen in zijn bed terwijl hij ‘buite pele, buite pele, buite peeeleuuuuh’ riep. Ze hebben hem er dan maar uitgepakt hé. Onze winner! Thuis krijgen we hem ook niet meer z’n bed in als hij weet dat er iemand buiten zit.